Beschrijving
Ruimte maken – Healingavond 6
Loslaten wat niet dient – Verstrikkingen in het familiesysteem
In deze healingavond werken we met verstrikkingen in het familiesysteem.
Soms dragen we lasten die niet direct van onszelf zijn, maar die verbonden zijn met onze familie of voorouders.
Loyaliteiten, verdriet, schuldgevoelens of verantwoordelijkheden kunnen onbewust van generatie op generatie worden doorgegeven.
Dit kan zich uiten als:
- het gevoel voor anderen te moeten zorgen
- patronen die zich steeds herhalen in relaties of in het leven
- emoties of zwaarte die moeilijk te plaatsen zijn
- het dragen van een last die eigenlijk niet van jou is
Vaak gebeurt dit zonder dat we het beseffen. Het systeem probeert balans te houden, en daarin kan iemand onbewust een rol op zich nemen.
Tijdens deze healingavond werken we via de Essentie en kijken we naar de codes die deze verstrikkingen in stand houden.
Door deze lagen op te ruimen kan er weer beweging ontstaan en kan ieder terugkeren naar zijn eigen plek.
Wanneer dat gebeurt, ontstaat er vaak meer rust, helderheid en ruimte in het eigen leven.
Emilie (geverifieerde eigenaar) –
Het was voor mij een confronterende avond. Zoveel weerstand om hiernaar te kijken. Gevoelens van eenzaamheid, schaamte en onrecht wisselden elkaar af. Ik had mezelf volledig buiten de kring gezet en eigenlijk hoorde bijna niemand daarin behalve mijn ouders en de overleden kinderen. Ook eigenlijk niemand bij mij in de buurt, iedereen in zn eigen bubbel. Zo verdrietig.
Veel van de thema’s tijden de healing waren spot on, daarvoor mijn dank. Vooral wachten op toestemming om te gaan leven raakte mij diep. Ik hoop nog steeds dat anderen voor mij beslissen wat de volgende stap mag zijn. Maar eerlijk gezegd vertrouw ik dat niemand toe. Misselijkmakend vond ik die realisatie.
Ik ben oprecht geschokt over wat dit met me doet. Het grootste thema is niet verbonden zijn, erbuiten staan, er niet bij horen, niet echt relaties aangaan, zelfs niet met mijn echtgenoot en kinderen. Onveiligheid en schaamte zijn daarbij de grootste blokkades. Niet door de mand willen vallen en het moeten verdienen van erbij horen. Ik voel daarbij veel verdriet. Op mn maag zit de knoop.
Ik heb wel wat meer compassie en begrip voor mezelf als ik kijk naar hoe ik door het leven ga, open om te helen en te leren en accepterend dat dit de uitdaging is die ik aan wil gaan. Het is een heftig besef dat ik emoties uit de weg ga en niet kan kiezen welke gevoelens ik toe kan laten, het is alles of niets. Geen pijn willen voelen betekent ook geen liefde en ontroering ervaren.
De healing heeft me verzacht en compassie naar mezelf en mijn pad gebracht. Ik ervaar veel minder weerstand maar een begrip voor mijn uitdagingen en een zekere trots voor hoe ik volhoud.
Heel veel dank voor dit diepe thema,